De eerste grote reis met de Euramobil stond op het programma. Via Duitsland en Oostenrijk naar de Italiaanse Cinqueterre.

Bij een dergelijke grote reis wil je geen risico's nemen, dus een grote beurt voor de Fiat en gelijk de gehele distributie vervangen. Remmen een grote beurt, waaronder de vervanging van de remcilinders achter en de remvloeistof.

De planning was als volgt: via Duitsland (Blaubeuren), Oostenrijk (Hall In Tirol), Italië (Meer van Caldaro, Cinqueterre, Klausen), Oostenrijk (Hall In Tirol), Duitsland (Eslingen Am Neckar), terug naar huis (Veenendaal, Nederland).

Via de Duitse 61 reden we richting camperplek

Blaubeuren. Niets vermoedend zaten we op de

enig beschikbare rijstrook bij wegwerkzaam-

heden vlak voor autobahnkreuz Alzey.

Precies op het einde van de werkzaamheden

ineens twee flinke tikken uit de motor en

Paul trapte onmiddellijk de koppeling in.

De motor sloeg af en we stuurden de net weer

aanwezige vluchtstrook op. Tot onze grote

opluchting zat er ook gelijk een afrit en daarop

gestuurd. Halverwege de afrit zat er links een

pad naar een klein bosje tussen de op- en afrit

en de autobahn. We konden de camper daar

veilig naar uit laten rollen.

ANWB gebeld en de ADAC kwam opdagen.

Dat was snel bekeken, de motor zat vast

en de monteur kon niets doen. Er zat niets

anders op dan af te slepen naar een

garage, de Fiat dealer in Alzey.

Daar werden we goed ontvangen, heel

meelevende mensen. Ze hebben het even

bekeken en wisten al dat het compleet

foute boel was. De enige remedi was een

nieuwe motor, wat net zoveel zou gaan

kosten als de camper waard was.

Maar, ze zouden de volgende ochtend de

motor nog even verder bekijken en we

konden naast de garage blijven staan.

Stroomkabel werd uitgelegd en we kregen

het adres van een goed en betaalbaar

restaurant.

Zo hebben we geprobeerd nog iets van de dag te maken. En ja, het smaakte toch goed.

De volgende ochtend werd het duidelijk:

3e cilinder vastgeslagen, dus einde verhaal.

Bij de garage in Veenendaal bleek dat de

pistonlagering het had begeven en daardoor

de zuiger was vastgeslagen.

De ANWB kon ons helaas geen vervangde

camper bieden, wel een vervangende

personenauto en een vergoeding voor

hotelovernachtingen.

We besloten er toch nog iets van te maken en

hebben het aanbod geaccepteerd.

Omdat deze site over het camperen gaat vatten we de rest van de reis kort samen.

Via Zwitserland zijn we richting

Oostenrijk gegaan, met een overnachting

in Fluëlen enkele tientallen kilometers

voor de Sint Gotthardtunnel.

Vervolgens door naar Italië, met eerst in

Como een koffer gekocht. Al onze spullen

in plastiek tasjes was niets waard.

Twee nachten doorgebracht in Moneglia,

(zie foto) aan de Bloemen Riviëra.

Toen begonnen daar de vakanties en de

hotels waren volgeboekt. Wat nu?

Dan maar naar Zwitserland terug - via de

op 2200 meter hoge gelegen Sint

Bernhardtunnel - waar we na een hele

korte stop in Lausanne in Avenches

terecht kwamen. Een uitstekend hotel

met een evengoed restarant.

Toch besloten we dat onze vakantie gewoon voorbij was. Het hotelleven bevalt helemaal niet meer. Je kan zelfs niet ontbijten wanneer het jou uitkomt. Dineren? De keuken gaat zo en zo laat open. Dat is een enkele dag niet zo storend, maar alle dagen!

De reis op zich was wel erg mooi. Zwitserland kan ons zeer bekoren. Die hoge bergen met hun eeuwige sneeuw, de vriendelijkheid van de inwoners, die prachtige meren en ook nog eens zeer goede wegen.

Drie weken later was de Euramobil voorzien van een andere motor. Afkomstig uit een broertje die niet tot camper was omgebouwd. We kunnen weer verder.