Rita en Paul en hun
camper belevenissen.
Ò
Vervolg rondreis Luxemburg - Vogezen- Elzas - Zwarte Woud - Hünsruck, augustus 2009.
Tevens de reis over de bekende Europese rivieren.
Dag 6: Kayserberg (F) - Stockach (D): 170 kilometer.
Het was alweer een hele rit met prachtige uitzichten en leuke bergbeklimmingen. Natuurlijk weer de Rijn oversteken bij de grens Frankrijk - Duitsland.
De camperplaats bij de dealer Caramobil was makkelijk te vinden. We zochten eerst een plaats op en vonden een leuke ruime plek aan de rand op gras, verhard met wat "schotter". Na de rit door de bergen is het lekker rusten en dat hebben we de rest van de dag ook gedaan. Heerlijk gedouched en in de camper gegeten. Wel waren we eerst nog naar het stadje gefietst om bij de slager, bakker en de Lidl wat inkopen te doen. We wilden graag de Chef (een soort BBQ) gebruiken maar het weer sloeg om. Regen en niet zo weinig ook. Dus in de keuken eten gemaakt. Het smaakte ook nog!
Dag 7: Stochach - Stockach: 0 kilometer.
De volgende dag was het droog en lekker weer zelfs. Omdat de Bodensee maar ongeveer 5 kilometer ver was en de bergen goed te doen waren zijn we op de fiets gestapt en hebben een leuke tocht naar Ludwigshafen am Bodensee gedaan. Het klimmen viel erg mee en de afdaling was snel en langdurig. We beseften dat we ook weer terug zouden moeten fietsen maar de campingbeheerster had een andere terugweg geadviseerd die veel minder klimmen zou zijn.
Vanaf de haven van Ludwigshafen kregen we zuchtje Zwitserland mee. De Bodensee is immers de grens tussen Duitsland en Zwitserland. Als je hier ziet wat de Rijn voor een plas water kan zorgen! Prachtig gewoon.
Het stadje op zich was niet veel bijzonders. Leuk was het politieke paneel dat de goede en vooral de verkeerde weg naar de hemel weergeeft. We hebben er heerlijk geluncht in het enige restaurant dat we tussen de middag konden vinden en open was.
Daarna terug naar de camper. We zagen het bordje met de plaatsnaam Espansingen, het dorpje waarlangs we terug moesten fietsen. Helaas hebben we niet echt goed opgelet, want het bleek een route dwars door het bos over de top van een berg te zijn. Het was gewoon niet te fietsen en veel muggen!! Je kon gewoon niet stil blijven staan om even uit te rusten want dan zat je helemaal onder deze insecten. Zelfs de biergistpillen hebben hier niet tegen geholpen met als resultaat dat we dagen lang jeuk hebben gehad.
Uiteindelijk terug op de camperplaats hebben we wat gedronken en vervolgens in het restaurant goed gegeten.
De camperplaats krijgt van ons een 8.
Naar diaserie dag 6 en 7
Dag 8: Stockach (D) - Pforzheim (D): 227 kilometer.
De planning was om in Hüfingen (D) te overnachten. Vooral vanwege het orchideeënbos dat daar zou zijn. Rita is gek op deze bloemen. Geen orchidee gezien. We vroegen aan een gemeentearbeider waar dit bos zou zijn, maar hij kon ons alleen vertellen dat we een bepaalde richting op moesten en er geen mogelijk tot parkeren of iets anders was. Daarmee viel het doel van deze plaats weg en zijn we doorgereden naar uiteindelijk Pforzheim. De camperplaats van Hüfingen was wel een goede plaats, daar niet van. Royale plaatsen met stroom.
In Pforzheim bleek dat de Reisemobil Bordatlas gelijk had met de waarschuwing dat het daar schuin loopt. Zelfs de blokken onder de wielen waren niet voldoende om een beetje recht te komen staan.
Toch zijn we gebleven simpel omdat we genoeg gereden hadden. Stroom van de betaalpaal, maar liefst 1 euro voor 2 uur ongeacht gebruik (het zou volgens het bord trouwens 1 euro per Kw/uur zijn).
Het Enzauenpark dat op enkele honderden meters ligt was een bezoekje wel waard. Aan de rivier Enz gelegen. Onderaan de parkeerplaats / camperplaats is wel een grote supermarkt waar ook verse broodjes te koop zijn.
We hadden prettige en gezellige buren die uit Kiel kwamen. Zij raden de Oostzee ten zeerste aan. Dat staat bij ons dus nog steeds op het verlanglijstje.
's Morgens was er weer de regen. Best wel balen dus.
Deze camperplaats krijgt van ons een 3.
Naar diaserie dag 8
Dag 9: Pforzheim (D) - Spabrücken (D): 201 kilometer.
We hadden besloten een stuk noordelijker te gaan en een plaats met douche te zoeken. De Reisemobil Bordatlas vermelde camperplaatsen bij camping Am Weißenfels in Spabrücken. Dit ligt in de bergen tussen de Rijn en de Moezel. Onderweg daar naartoe kwamen we letterlijk voorbij de pechplaats van de zomervakantie Italië van 2008. Nu konden we vrolijk doorrijden.
Het bleek echter dat de coördinaten die de gids aangaf niet klopten. We kwamen ergens midden in niemandsland terecht. Dan het adres ingeven bij de TomTom. Helaas, hij kende de straat niet, wel de campingplaats maar daar zou geen weg naar toe zijn.
Vervolgens toch naar Spabrücken gereden en gewoon de weg gevraagd. Dat kan nog steeds in deze tijd!
Aangekomen bij de camping stond er slechts 1 camper op de camperplaats. Maar wel met 5 vijandige honden! En dan stonden we nog voor de slagboom! We hebben toen er voor gekozen om op de camping zelf te gaan staan. En dat bleek een hele goede keuze. Riante plaatsen op het gras. Deze camping is uitermate geschikt voor de rustzoekers en wandelaars. Een weldadige rust. Naast de normale campingvoorzieningen was er verder alleen een restaurant. Voor kinderen dus veel minder aantrekkelijk en dat bleek een bewuste keuze van de eigenaar te zijn.
We kwamen er met mooi weer aan. Tot enkele uurtjes later de hemelpoorten zich weer opende. We hebben daardoor maar binnen gezeten. Het restaurant was om 18.00 uur open en we zijn daar gaan eten.
Paul heeft het duurste gerecht van de kaart genomen en dat kostte welgeteld 8,50 euro. Een grillplatte met 4 soorten vlees, opgemaakt met tomaat en komkommer en afgemaakt met kruidenboter. Daarnaast prima gebakken knapperige frietjes. De Hawaiisnitzel ( 6,50 euro) van Rita zag er ook niet gek uit en was ook van goede kwaliteit. Hoe doen ze het??
Daarna weer binnenzitten en de verveling begon echt toe te slaan. We besloten daarom de volgende dag rechtstreeks naar huis te gaan. Nu hebben we nog een mooie reisherinnering en die willen we niet laten verpesten.
Dag 10: Spabrücken (D) - Veenendaal (NL): 364 kilometer.
Het eerste deel van de reis ging door de prachtige bergnatuur van Hunsrück om vervolgens via de autobanen naar Venlo te rijden en de laatste 100 kilometer af te leggen. Langs de autobahn zomaar een afrit gepakt en een dorpje met een supermarkt gezocht. Er moest natuurlijk nog wel wat goedkope drank worden ingeslagen.
Al met al hebben we een geslaagde reis gemaakt. De grote proef van de nieuwe buscamper was geslaagd. Geen moment heeft hij ons in de steek gelaten, ook niet als we in de tweede versnelling 15% omhoog gingen. In de haarspeldbochten moesten we soms zelfs naar de eerste versnelling terug. 1424 kilometer rijplezier.
